á
â
ă
ä
ç
č
ď
đ
é
ë
ě
í
î
ľ
ĺ
ň
ô
ő
ö
ŕ
ř
ş
š
ţ
ť
ů
ú
ű
ü
ý
ž
®
€
ß
Á
Â
Ă
Ä
Ç
Č
Ď
Đ
É
Ë
Ě
Í
Î
Ľ
Ĺ
Ň
Ô
Ő
Ö
Ŕ
Ř
Ş
Š
Ţ
Ť
Ů
Ú
Ű
Ü
Ý
Ž
©
§
µ
Do niewątpliwych zalet publikacji zaliczam przystępny, łatwy w odbiorze język oraz sporą liczbę wątków biograficznych i historycznych. Opowieści dotyczące rodziny głównego bohatera, jego zaplecza kulturowego oraz drogi zawodowej tworzą spójny portret i pozwalają lepiej zrozumieć, skąd wyrastają jego poglądy oraz polityczne ambicje.
Jednocześnie książka ma dla mnie istotne słabości. Odnoszę wrażenie, że autor momentami zbyt mocno się uzewnętrznia. Szczególnie fragmenty dotyczące byłych związków — a zwłaszcza opowiadanie o byłej partnerce już na pierwszych stronach — odbieram jako niestosowne i niepotrzebne w przypadku pięćdziesięcioletniego mężczyzny aspirującego do najwyższych funkcji państwowych. Tego typu zwierzenia osłabiają powagę narracji i odciągają uwagę od spraw istotniejszych.
Dodatkowo w książce wyraźnie odczuwalne jest duże rozwarstwienie oraz jasno artykułowana niechęć wobec środowisk politycznych niezwiązanych z autorem. Uważam to za poważną słabość całego przesłania — zamiast budować przestrzeń dialogu i wspólnoty, narracja momentami pogłębia podziały i utwierdza czytelnika w istniejących liniach konfliktu.
Podsumowując, uważam, że książka jest warta przeczytania, szczególnie jako materiał do poznania innej perspektywy politycznej. Dla mnie osobiście lektura utwierdziła mnie w przekonaniu, że słusznie stało się, iż Rafał Trzaskowski nie został prezydentem Polski, choć jednocześnie pozwoliła mi lepiej zrozumieć jego sposób myślenia i motywacje.
Potencjalnym czytelnikom polecam zestawić tę publikację z książką „To ja. Andrzej Duda” — sam tak zrobiłem i uważam to porównanie za bardzo pouczające. Zderzenie dwóch narracji i dwóch wizji prezydentury daje znacznie pełniejszy obraz niż lektura każdej z nich osobno.
📖 23:11 · 22.01.2026 · 7/2026 · (P)